Welcome to WorldFieldGuide.com.

Come back soon to view our demo.

Haec narrantur a poetis de Perseo. Perseus filius erat Iovis, maximi deorum. Avus eius Acrisius appellabatur. Acrisius volebat Perseum, nepotem suum, necare; nam propter oraculum puerum timebat. Comprehendit igitur Perseum, adhuc infantem, et cum matre in arcā ligneā inclusit. Tum arcam ipsam in mare coniecit. Danaė, Persei mater, magno- pere territa est; tempestas enim magna mare turbabat. Per- seus autem in sinū matris dormiebat.

Perseus igitur multos annos ibi habitavit, et cum matre suā vitam egit beatam. At Polydectes Danaen magnopere amabat atque eam ducere in matrimonium volebat. Hoc tamen consilium Perseo minime gratum erat. Polydectes igitur Perseum dimittere constituit. Tum iuvenem ad se vocavit et haec dixit: Turpe est vitam hanc ignavam agere; iam dudum tu adulescens es; quousque hīc manebis? Tem- pus est arma capere et virtutem praestare. Hinc abi, et caput Medusae mihi refer.

Res erat difficillima abscidere caput Gorgonis; eius enim conspectū homines in saxum vertebantur. Propter hanc causam Minerva illud speculum dederat. Perseus igitur tergum vertit, et in speculum inspiciebat; hōc modō ad locum venit ubi Medusa dormiebat. Tum falce suā caput eius uno ictu abscidit. Ceterae Gorgones statim e somno excitatae sunt et, ubi rem viderunt, irā commotae sunt. Arma rapuerunt, et Perseum occidere volebant; ille autem, dum fugit, galeam magicam induit et, ubi hoc fecit, statim e conspectu earum evasit.